پلی وینیل کلراید(PVC)

پلی وینیل کلراید(PVC) از پلیمریزاسیون رادیکالی مونومر وینیل کلراید بدست می آید که دارای ساختار شیمیایی ذیل می باشد.

بر اساس فرآیند پلیمریزاسیون به دو نوع ماده PVC تحت عنوان سوسپانسیونی (S)و امولسیونی (E)در بازار عرضه می گردد.

خواص مهندسی

پی وی سی پودر سخت و شفافی بوده که بسیار ترد و شکننده است، ماده اولیه این پلیمر(پی وی سی آمیزه نشده) در اثر حرارت تخریب شود و گاز HCL ایجاد می نماید ضمن اینکه مقاومت این ماده نسبت به نور خورشید و اشعه UV پائین است. به طور کلی PVC به حرارت حساس می باشد و باید اعمال حرارت به آن تحت کنترل باشد بدیهی است چنانچه دما از ۲۰۰ درجه سانتیگراد بالاتر رود تخریب PVC محتمل خواهد بود. روان کننده DOP باعث لغزش مولکول های PVC روی یکدیگر شده و در اثر ضربه زنجیرهای پلیمر با حرکت خود راحتتر ضرب را دفع می کنند.

بنابراین لازم است مواد افزودنی تحت عنوان پایدار کننده های حرارتی و UV به این ماده اضافه گردند تا ضمن فرآیند و به هنگام کاربرد، این ضعف ها پدیدار نگردند. جهت افزایش مقاومت شکست و نرم نمودن ماده PVC لازم است از مواد روغنی DOP در فرآیند تولید استفاده شود. بر اساس درصد مصرفی پلاستی سایز، DOP میتوان گسترده وسیعی از سنجش از این ماده پلیمر تهیه نمود. رنگ پذیری این ماده محدود بوده و قابلیت چسبندگی خوبی بر روی فلزات دارد.

نوع PVC نرم دارای وزن مخصوص۱/۰۵_۱/۳۵بوده، مقاومت شیمیایی بالایی ندارد و چنانچه به هنگام آتش سوزی منبع آتش از آن دور نگردد قابل اشتعال می باشد.

نوع PVC سخت دارای وزن مخصوص ۱/۳۵_۱/۴۵بوده، مقاومت شیمیائی خوبی در مقابل اسیدها، بازها، الکل ها، نفتاهای سبک و روغنها دارد و مقاومت زیادی در مقابل شعله دارد . متوسط درصد شرینکیج برخی از گریدهای آن۰/۷ می باشد . این پلیمر قابلیت فرآیند شدن در قالبگیری تزریقی، بادی، اکستروژن روکش کاری تحت فشار، اسلاش وکیوم فورمینگ، قالبگیری دورانی، غوطه وری، ریخته گری و کلندرینگ، را دارد و دامنه کاربرد پلاستیک های پلی وینیل کلراید را می توان با افزودن پلاستی سایزرها، پر کننده ها، روان سازها و پایدار کننده ها توسعه دارد.

پی وی سی مدول مکانیکی بالائی ندارد و در کاربردهای مهندسی با انتظار توان تحمل بار بالا و مقاومت کششی زیاد قابل استفاده نمی باشد.

کاربردها

پلی وینیل کلراید بدلیل ارزان بودن قیمت، سهولت شکل پذیری در فرآیندهای مختلف شکل دهی پلیمرها، قابلیت آمیزه شدن با افزودنی های مختلف و قابلیت ایجاد محصول از سخت ترین تا نرم ترین نوع آن، یکی پر کاربردترین مواد پلیمری دنیا به شمار می رود.

نوع سخت آن در ساخت لوله های فاضلاب (لوله پلیکا)، پروفیل درب و پنجره ساختمان، مخازن مواد شیمیائی، دیوارهای متحرک، لوله خرطومی، لوله های مقاوم در برابر مواد شیمیایی، قطعات مبلمان، کارتهای اعتباری و تابلوهای راهنمایی به کار می رود.

از کاربردهای پی وی سی می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

.زیره کفش، چکمه، صندلی، تخت کفش، روکش سیم و کابل، بطری، رومیزی، سفره، عروسک، اسباب بازیهای نرم، لاستیک های درزگیر، کاغذ دیواری، رومبلی، چرم مصنوعی، پرده حمام، اسباب بازی های متورم شونده، توپ، فوم های نرم، لوله نرم، صنعت بسته بندی، پوشش کپسول خوراکی، تلقهای شفاف، کیسه آب پزشکی، کیسه جسد، کیسه خون، دستکش پزشکی، ماسک و شیلنگ اکسیژن، کیسه ادرار، قفسه متحرک حمل دارو، مشمع تخت بیمار، پوست مصنوعی، پیشبند، نوار چسب ضد آب، فیلم شفاف زخم بندی، لباس بارانی، کیف دستی و جامه دان، کفپوش، چادر برزنت و دستگیره ابزار

نوع PVC امولسیونی که عمدتا به شکل خمیری می باشد در درزگیری مصالح ساختمانی، پوشش مخازن، پلاستی سول عایق کف خودرو و پوشش چوب و فلز مورد استفاده قرار می گیرد.

در صنعت خودرو شاهد استفاده پی وی سی در روکش داشبوردهای فوم دار، لاستیکهای درز گیر شیشه جانبی، قطعه آکاردئونی فاصله انداز داشبورد و درب، سپراتور باطری، قیر مصنوعی عایق بندی کف، دسته سیم، اهرم های تنظیم آمپر، بخاری و کانال کولر، لبه صندلی، آفتابگیر، روکش صندلی، پوشش رودری، پوشش فرمان و

دسته سر دنده می باشیم.

محدودیت های کاربرد

پی وی سی بدلیل ضعف در خصوص مقاومت های مکانیکی و حرارتی، قابل استفاده در قطعات مهندسی نمی باشد در صورت عدم استفاده یا استفاده نامناسب از پایدار کننده های حرارتی و UV ،تخریب قطعات PVC  به شکل زرد شدن قهوه ای شدن، و ترک پدیدار میگردد.

در اثر سوختن مواد به هنگام فرآیند، گاز سمی و خورنده HCL ایجاد می گردد و تزریق قطعات با PVC بدلیل خروج گاز HCL عمدتا با مشکلات و ایرادات زیادی همراه است.

روش های شناسایی

پی وی سی آمیزه نشده بصورت پودر شفاف و سخت می باشد. در حلالهای بنزن، بنزین، استون، MEK اتر و نیترو بنزن متورم شده در سیکلو هگزانون و THF  حل می گردد . به هنگام سوختن قطراتش می چکد، با دور کردن شعله حالت خود اطفائی دارد، رنگ شعله آن زرد و سبز می باشد و بوی تند HCL در دود حاصل از سوختن باعث آزار بینی می گردد.

در واقع می توان گفت رنگ سبز خوش رنگ در قسمتی از شعله حاصل از سوختن PVC، به عنوان بهترین شاخص جهت شناسائی این ماده پلیمری تلقی می گردد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کلیه حقوق مادی و معنوی برای این وبسایت محفوظ می باشد.